Στη Μεθώνη, στη θέση Όβορος, σε οικόπεδο 5.700 τ.μ., σχεδιάσαμε μία νέα ισόγεια κατοικία 205 τ.μ. Το οικόπεδο κλιμακώνεται ήπια από το βουνό προς τη θάλασσα, κατάστικτο από ελαιόδεντρα τοποθετημένα σε κανονικά διαστήματα. Το τοπίο, η χλωρίδα και η θέα διαμόρφωσαν την αρχιτεκτονική ιδέα.
Η κατοικία οργανώνεται σε σχήμα Γ, με την είσοδο να τοποθετείται προς το βουνό, στον εσωτερικό χώρο του σχήματος. Το ένα σκέλος συγκεντρώνει τις καθημερινές λειτουργίες και ένα πλήρες υπνοδωμάτιο σε έναν επιμήκη όγκο. Το άλλο, αυτόνομο σκέλος, περιλαμβάνει αποθήκη και δύο ξενώνες. Τα δύο μέρη συνδέονται μέσω μιας στεγασμένης στοάς-κίνησης. Μια διαδρομή σκιάς και ρευστότητας.
Μια ράμπα λειτουργεί ως νοητική και λειτουργική σύνδεση προς τη θάλασσα· ο πέτρινος τοίχος που την ακολουθεί κυλά μαζί της προς στο επίπεδο της κατοικίας και συνεχίζει προς τα πίσω, οριοθετώντας τον χώρο και την πορεία.
Μια ανεξάρτητη, στεγασμένη βεράντα από εμφανές μπετόν, σε ίδια στάθμη με το κτίριο, προστατεύει τον χώρο διημέρευσης από τον καυτό ήλιο και τις βροχές. Από αυτό το επίπεδο μια σκάλα οδηγεί στο βατό δώμα–belvedere με πανοραμική θέα προς το πεδίο και τη θάλασσα· η φύτευση του δώματος προς τη δύση ενισχύει την αίσθηση συνέχειας με το περιβάλλον.
Λιθοδομές και σημειακές επενδύσεις με τοπική πέτρα, ασβεστοκονιάματα σε γαιώδεις αποχρώσεις, η χρήση εμφανούς σκυροδέματος στις οροφές και στον χαμηλό όγκο του λουτρού, εντάσσουν την κατοικία στην υλική παλέτα του τόπου. Το φυσικό ξύλο σε πλήθος κατασκευών και τα δάπεδα από terrazzo ενισχύουν την αίσθηση μιας κατοίκησης ριζωμένης στη γη.
Ο ελαιώνας διεισδύει στην σύνθεση: η κανονικότητα της διάταξης των δέντρων αντηχεί στις κολώνες της στοάς και στην όψη της στεγασμένης βεράντας ενώ η επιμήκης ράμπα και ο πέτρινος τοίχος, που τη συνοδεύει, προσανατολίζουν το βλέμμα προς τη θάλασσα. Δημιουργούν μια αρμονική σχέση ανάμεσα στην τάξη και τη διεύρυνση του τοπίου.
